Cytując mistrzów
Tygodnik Polonijny Monitor wersja cyfrowa
----- Reklama -----

Udostępnij swoim znajomym:

Były ksiądz, zakonnik reguły trapistów, uczeń i przyjaciel Thomasa Mertona, zawieszony w swym kapłaństwie przez papieża Polaka, poeta i rewolucjonista, wybitny przedstawiciel teologii wyzwolenia, założyciel komuny chrześcijańskiej - daje nam pewną nadzieję na to, o czym pisał swego czasu profesor Leszek Kołakowski w "Kluczu niebieskim, albo opowieściach biblijnych zebranych ku pouczeniu i przestrodze"

"A jednak – powtarzam - [świat] jest naprawdę wielkim, imponującym dziełem. Dowodów na to jest dużo i jestem gotów przedstawić je w stosownej chwili. Faktem jest w każdym razie - co jest sprawą główną przy ocenie - że świat nadaje się do pewnej naprawy i że przy olbrzymich wysiłkach olbrzymiej masy ludzi można na nim dokonać malutkich zmian na lepsze; historia, wbrew wszystkiemu, daje pewne świadectwa przemawiające za takim poglądem”.

Trawestując i znacząco przeinaczając intencje profesora, można by powiedzieć, że świat owszem nadaje się do „naprawy” (nie jest jasne, dlaczego został zepsuty i przez kogo), aczkolwiek nie za sprawą powszechnego wysiłku, a raczej indywidualnej pracy nad sobą w poszukiwaniu sensu. Co ciekawe owo poszukiwanie, nakierowane do wnętrza, może też ekstrapolować w nieoczekiwanym kierunku znacznie wykraczającym poza /ja tutaj i teraz/. Jest niesamowity cytat z kultowej książki Viktora Frankla „Człowiek w poszukiwaniu sensu”, który o tym mówi:

„Jako że każda sytuacja stawia przed człowiekiem konkretne wyzwanie lub problem do rozwiązania, pytanie o sens życia można by z powodzeniem odwrócić. Koniec końców, zamiast pytać o sens swego życia, człowiek powinien uświadomić sobie, że to on sam jest adresatem tego pytania. Inaczej: życie każdemu z nas stawia pytania, a jedynym sposobem, żeby mu odpowiedzieć, jest odpowiadać za swoje życie, być za nie odpowiedzialnym. Tym samym logoterapia dostrzega w odpowiedzialności istotę ludzkiej egzystencji”. W myśl podstaw teoretycznych logoterapii każdy człowiek osobiście decyduje, czy w danej sytuacji zachowa się przyzwoicie lub nieprzyzwoicie.

Jakkolwiek będziemy te wszystkie sugestie interpretować, jedno pozostaje bezsporne – musimy sami wziąć odpowiedzialność za to, co robimy, co mówimy, jednym słowem za to, kim jesteśmy. Dosyć drastyczna pozostaje świadomość niejasności faktu naszego istnienia i możliwości bycia sobą. Na ile jesteśmy sobą? To dramatyczne pytanie stawia mas w perspektywie absolutnie niemożliwej do osiągnięcia konkluzji. Zawsze będziemy w jakiś sposób sobą nie w pełni, ponieważ jesteśmy zależni od tych wszystkich i tego wszystkiego, co nas otacza i z czym/kim jesteśmy powiązani. Na ile jednakowoż możemy tę niepełność pomniejszać?

Pisze o tym rosyjski psycholog, psychoterapeuta Michaił Litvak, autor ponad 30 książek z zakresu praktycznej psychologii. Jedna z jego teorii skupia się na relacjach, konfliktach w nich powstających oraz rozwiązaniach o dynamicznej nazwie “psychologiczne aikido”. Ta specyficzna technika zakłada postępowanie według szeregu zasad i reguł, które należy brać pod uwagę podczas każdej interakcji międzyludzkiej:

  1. Szczęście jest produktem ubocznym dobrze zorganizowanych i przeprowadzonych działań.
  2. Niedojrzała osoba często posiada wiedzę, ale nie wie, jak jej użyć. Osoba dojrzała również posiada tę wiedzę, a w dodatku wie, jak ją stosować. To dlatego osoby niedojrzałe krytykują innych, kiedy te dojrzałe po prostu podejmują działania.
  3. Jeśli chcesz komuś coś udowodnić, to znaczy, że żyjesz dla tej osoby. Jeśli żyjesz dla siebie – nie musisz nikomu nic udowadniać.
  4. Ludzie nie odrzucają ludzi – niektórzy z nas po prostu się rozwijają szybciej, inni wolniej i zostają w tyle. Ci, którzy nie rozwijają się w tempie bliskich czują się odrzuceni i odtrąceni.
  5. Fantazjowanie to głos naszych możliwości. Jednakże przykładowo jeśli fantazjuję o śpiewaniu w operze, ale nie mam ani słuchu, ani głosu, to raczej nie za często będę na scenie. Jednak jeśli fantazjujemy o czymś, co jest w korelacji z naszymi umiejętnościami, to możemy zrealizować marzenia całkiem szybko.
  6. Nie znam drogi do sukcesu, ale znam najkrótszą drogę do porażki – chęć zadowolenia wszystkich.
  7. Lepiej komunikować się z dobrą książką niż pustą osobą.
  8. Jeśli dana osoba nie ma nic dobrego do powiedzenia o sobie, ale chce coś powiedzieć mimo wszystko – to zacznie mówić źle o innych.
  9. Nie istnieje męska lub damska logika, tylko umiejętność lub brak umiejętności mądrego myślenia z szeroką perspektywą.
  10. Jeśli ktoś kiedyś uznał, że jesteś niewdzięczny, wówczas natychmiast wyjaśnij z nim, ile kosztuje jego służba czy usługa, zapłać mu i więcej się z nim nie zadawaj.
  11. Jeśli faktycznie sam o sobie myślisz dobrze, to czy potrzeba ci, aby inni myśleli o tobie to samo?
  12. Chcesz spotkać swojego największego wroga – spójrz w lustro. Jeśli jesteś gotowy się z nim/nią zmierzyć, to nie będziesz miał problemu zmierzyć się z kimkolwiek i czymkolwiek.
  13. Jeśli chcesz coś zgłębiać, niech będzie to nauka i wiedza, ale na pewno nie zagłębiaj noża w plecach przyjaciół.
  14. Odnieś sukces, a wszystkie zniewagi, które usłyszałeś magicznie znikną.
  15. Jeśli czegoś chcesz, to nie pytaj świata o pozwolenie. Wówczas tego nie dostaniesz!
  16. Nie uganiaj się za szczęściem. Wówczas znajdziesz miejsce, gdzie ono mieszka i szczęście samo cię znajdzie. W dodatku mogę ci powiedzieć, gdzie ono mieszka – w tobie. Najkrótsza droga do niego prowadzi przez osobisty rozwój.
  17. To bardzo przyjemne i wygodne rozmawiać z przyjacielem, ale naprawdę warto rozmawiać również z wrogiem.
  18. Depresja po to została dana ludziom, aby skłonić ich do introspekcji i ponownej oceny własnych zachowań wobec samych siebie i świata.
  19. Istnieje tylko jeden prawdziwy powód, aby zakończyć związek – czy to romantyczny czy biznesowy. Jest to niezdolność do ciągłego rozwoju osobistego podczas bycia w jednym z nich.
  20. Rozmawiając z kimś, pamiętaj, że ma on/ona o sobie dobre zdanie.
  21. Umiejętność kochania i radzenia sobie z samotnością jest oznaką duchowej dojrzałości. W rzeczywistości najlepiej i tak funkcjonujemy, kiedy jesteśmy sami.
  22. Powinieneś się dzielić swoim szczęściem nie tylko z przyjaciółmi, ale również z wrogami. Twoi przyjaciele będą zadowoleni, a wrogowie wściekli.

za:energiacity.com

Zbyszek Kruczalak