Paycheck Protection Program
Tygodnik Polonijny Monitor wersja cyfrowa
----- Reklama -----

Udostępnij swoim znajomym:

Ustawa Coronavirus Aid, Relief, and Economic Security (CARES) Act to pakiet pomocy wartości 2.3 bln. dolarów, który ma pomóc osobom fizycznym i przedsiębiorstwom przetrwać pandemię COVID-19.

Ustawa stworzyła Paycheck Protection Program (PPP), który w ciągu ostatnich dwóch tygodni rozdał, z mniejszymi i większymi zgrzytami, 350 miliardów dolarów w ręce firm mających wykorzystać je na wypłaty wynagrodzeń pracowników i na inne, ważne wydatki.

Rozprowadzenie pierwszej transzy spotkało się z rzeczywistością wprowadzenia olbrzymiego programu w życie w przeciągu tygodnia. Nowe zasady musiały zostać zaprogramowanie w systemach bankowych i jednym poszło to lepiej niż innym. Kiedy część instytucji przyjmowała aplikacje przez tydzień, inne nie były pewne zasad działania programu.

Czas więc na przegląd tego, co już się wydarzyło i co się potencjalnie może stać w przyszłości po odnowieniu funduszy.

Chęć uzyskania funduszy z PPP nastąpiła nie dlatego, aby obciążyć firmy nowym zadłużeniem, ale dlatego że PPP jest programem pożyczkowym tylko w nazwie. Jeśli firma czy osoba prowadząca działalność jako ‘self-employed’ wyda otrzymane środki w ciągu najbliższych 8 tygodni na listy płac, odsetek od kredytu hipotecznego, czynszu i opłat za użyteczności, całość funduszy kwalifikuje się do całkowitego umorzenia. Co więcej, podczas gdy umorzenie długu kredytobiorcy zazwyczaj powoduje dochód do opodatkowania, ustawa CARES przewiduje, że umorzenie pożyczki PPP jest całkowicie wolne od podatku. Wiąże się to według ostatnich analiz jednak z faktem, że wydatki opłacone funduszami z PPP nie będą potencjalnie również podlegały odpisowi podatkowemu, aby zapobiec tzw. podwójnej korzyści.

Oczywiście każda część pożyczki PPP, która nie będzie umorzona, musi zostać spłacona w ciągu dwóch lat – po sześciomiesięcznym okresie odroczenia – z oprocentowaniem 1% w skali rocznej.

Niejasności w sformułowaniach ustawy spowodowały trudności dla banków we wdrożeniu, jak i pożyczkobiorcom w przygotowaniu potrzebnych informacji. Podobnie istnieją również duże niejasności regulujące obliczenia umorzenia długu kredytobiorcy.

Ustawa stanowi, że w okresie objętym "ubezpieczeniem" – 8-tygodniowym odcinku rozpoczynającym się w dniu otrzymania kredytu PPP – suma następujących "poniesionych kosztów i dokonanych płatności" będzie się kwalifikowała do umorzenia:

  1. Koszty wynagrodzeń;
  2. Wszelkie płatności odsetek od wszelkich zobowiązań hipotecznych (z wyłączeniem przedpłaty lub spłaty kwoty głównej z tytułu zobowiązania hipotecznego), które zostały poniesione przed dniem 15 lutego 2020 r.,
  3. Wszelkie płatności czynszu na podstawie umowy leasingu obowiązującej przed dniem 15 lutego 2020 r.,
  4. Wszelkie opłaty za użyteczności, w tym płatności za dystrybucję energii elektrycznej, gazu, wody, transportu, telefonu lub dostępu do Internetu, dla których usługa rozpoczęła się przed 15 lutego 2020 r.

Pierwszy punkt stworzył chyba najwięcej niejasności pomimo powierzchownej prostoty. A więc co jest i nie jest uważane za "koszt wynagrodzeń"? Pokrótce:

W przypadku firmy z pracownikami koszty listy płac są równe sumie:

  1. Wynagrodzenie, prowizja lub podobne wynagrodzenie; w przypadku partnerstwa, ostatnie wytyczne SBA wyjaśniają, że koszty wynagrodzeń obejmują nie tylko gwarantowane płatności na rzecz partnera, ale także udział każdego partnera w dochodach spółki osobowej uzależnione od dochodów z pracy na własny rachunek. Jak wspomniano poniżej, kwoty te podlegają pułapowi na pracownika lub na partnera w wysokości 100,000 USD.
  2. Wypłata napiwku gotówkowego lub ekwiwalentu;
  3. Płatność za urlop rodzicielski, rodzinny, medyczny lub chorobowy;
  4. Płatność z tytułu zwolnienia lub separacji;
  5. Płatność wymagana dla rezerw grupowych świadczeń zdrowotnych, w tym składek ubezpieczeniowych;
  6. Płatność wszelkich świadczeń emerytalnych; lub
  7. Zapłata podatku stanowego lub lokalnego naliczanego od wynagrodzenia pracowników.

Koszty wynagrodzeń NIE obejmują:

  1. Wynagrodzenie indywidualnego pracownika – lub dochód na własny rachunek partnera w spółce osobowej – przekracza 100,000 USD, proporcjonalnie do okresu objętego ubezpieczeniem;
  2. Podatki federalne od wypłat nałożone na pracodawcę;
  3. Wszelkie odszkodowania dla pracownika, którego główne miejsce zamieszkania znajduje się poza Stanami Zjednoczonymi;
  4. Wynagrodzenie z kwalifikowanych zwolnień lekarskich, na które kredyt jest dozwolony na podstawie paragrafu 7001 ustawy FFCRA; lub
  5. Wynagrodzenie z kwalifikowanego urlopu rodzinnego, na które kredyt jest dozwolony na podstawie paragrafu 7003 ustawy FFCRA.

Dodatkowe koszty wynagrodzeń przeznaczone dla pracownika, w tym składki pracodawcy do programów emerytalnych o określonych świadczeniach lub określonych składkach, wypłata świadczeń pracowniczych składających się z grupowego ubezpieczenia zdrowotnego, w tym składek ubezpieczeniowych, oraz zapłata podatków stanowych i lokalnych naliczonych od odszkodowania dla pracownika mogą zostać dodane do maksymalnego wynagrodzenia w kosztach wynagrodzeń.

W przypadku podatnika prowadzącego działalność na własny rachunek najnowsze wytyczne definiują koszty wynagrodzeń w sposób czysto mechaniczny jako dochód netto z samozatrudnienia zgłoszony na formularzu 1040 Załącznika C na 2019 r., linia 31.

Łącząc to wszystko, firma ma osiem tygodni na wydatki wpływów z kredytu PPP na koszt listy płac, odsetki od kredytów hipotecznych, czynsz i media. Kwota ta będzie kwalifikować się do umorzenia. Ale jest haczyk.

Większość obszarów kraju nadal podlega zakazowi wychodzenia z domu, w rzeczywistości oznacza to, że wiele firm zamknęło swoje drzwi. W rezultacie właściciele firm, którzy rzucili się do uzyskania pożyczki PPP, staną przed świadomością, że aby osiągnąć pełne umorzenie, będą musieli płacić pracownikom nawet jeśli nie przyjdą do pracy. A biorąc pod uwagę niedawny wzrost wynagrodzenia za bezrobocie, ci sami pracownicy mogą nie być opłacani przez pracodawcę, ponieważ w wielu przypadkach pobieranie bezrobocia okaże się bardziej lukratywne. Biorąc pod uwagę tę rzeczywistość, wielu właścicieli firm miało nadzieję, że będą mieli elastyczność w wyborze ich 8-tygodniowego okresu objętego, co pozwala im czekać na schronienie w miejscu zamówienia, przyjąć swoich pracowników z powrotem do pracy, i zmaksymalizować listy płac, które zostaną poniesione w tym odcinku, a co za tym idzie, kolejne umorzenie długu.

Tak się nie stanie. SBA niedawno wyjaśnił, że 8-tygodniowy okres rozpoczyna się w dniu, kiedy kredytobiorca otrzymuje wypłatę pożyczki, a bank jest zobowiązany do wypłaty w ciągu 10 dni od zatwierdzenia kredytu. W rezultacie firma, która zaciągnięta pożyczka PPP w ubiegłym tygodniu musi rozpocząć zegar natychmiast po otrzymaniu środków, niezależnie od tego, czy ich działalność została wznowiona.

Myśląc, że jeśli nie będzie pracowników do zapłaty, po prostu wykorzystamy wpływy, aby dokonać na przykład ogromnej płatności czynszu w kwietniu i maju, i to będzie odpuszczone. Czytanie samej ustawy na to wskazuje.

Ale... SBA postanowiła zmienić przepisy. W ostatnich wytycznych SBA stwierdziło, że nie więcej niż 25% kwoty pożyczki PPP można przypisać kosztom pozapłacowym. To zła wiadomość dla właścicieli firm z małą płacą – lub którzy zwalniali pracowników przed zaciąganym kredytem PPP – oraz dużymi zobowiązaniami czynszowymi i komunalnymi.

Niestety, to ograniczenie 25% oznacza, że jeśli firma faktycznie nie zwiększy kosztów wynagrodzeń w ciągu 8-tygodniowego okresu objętego ubezpieczeniem w stosunku do tempa 2019, pełne umorzenie nie jest możliwe.

Artur Arciuch MSc, CPA, EA

Principal Accountant

Taxes-The Financial Services Corp.

1030 Higgins Rd.

Suite 205

Park Ridge, IL 60068

Phone: (773) 631-2700

Fax: (773) 631-6400

www.linkedin.com/in/arturarciuch

www.taxesus.com