Prawo współpracy w arenie prawa rodzinnego
----- Reklama -----
Katarzyna Brukało

Katarzyna Brukało


Kontakt: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Udostępnij swoim znajomym:

Prawo współpracy („collaborative law”) stało się szczególnie popularne, jako sposób rozwiązywania sporów związanych z rozwodem („divorce”).

Generalne zasady prawa współpracy są następujące:

  • Strony zgadzają się rozwiązywać wszystkie spory w sposób otwarty i uczciwy, z szacunkiem, poza systemem sądowniczym.
  • Każda ze stron zatrudnia adwokata szkolonego w reprezentacji klientów w arenie prawa współpracy („collaborative law”).

Strony oraz ich adwokaci podpisują prawnie wiążącą umowę - zwaną umową o uczestnictwie („Participation Agreement”) - zobowiązując się do rozwiązania sporu zgodnie z zasadami prawa współpracy („collaborative law guidelines”). Ugoda pozostaje głównym celem, ponieważ dalsze zatrudnienie adwokatów zależy od ich zdolności do ułatwienia przyjęcia propozycji ugody. Brak ugody skutkuje zakończeniem pracy adwokata, ponieważ umowa o uczestnictwie stanowi, że współpracujący adwokat nie może reprezentować klienta, jeśli sprawa trafi do postępowania sądowego („litigation”).

Para małżeńska zatrudnia zespół profesjonalistów, a każdy członek zespołu koncentruje się na zagadnieniu będącym przedmiotem ich wiedzy. Typowi członkowie zespołu to specjalista ds. rodzicielstwa („parenting specialist”), specjalista ds. finansów („financial specialist”) i ‘trener’ rozwodowy („divorce coach”). Specjalista ds. rodzicielstwa pomaga parze w rozwiązywaniu sporów związanych z dziećmi, takich jak opieka („custody”) i czas rodzicielski („parenting time”), ale także pomaga parze w rozwijaniu dobrych umiejętności komunikacyjnych, aby wspierać skuteczne współrodzicielstwo („co-parenting”) po rozwodzie („divorce”). Specjalista ds. finansów pomaga parze w uzupełnieniu wymaganych oświadczeń majątkowych („financial disclosure statements”) oraz w określeniu charakteru i wartości majątku małżeńskiego („marital assets”) i majątku pozamałżeńskiego („non-marital assets”). Specjalista ds. finansów pomaga również zespołowi, tworząc alternatywne scenariusze podziału aktywów oraz określenia alimentów, w oparciu o wyrażone przez strony potrzeby i zainteresowania. Para małżeńska może również zatrudnić ‘trenera’ rozwodowego, którego zadaniem jest pomoc klientowi w radzeniu sobie z emocjonalnymi aspektami rozwodu. Coaching rozwodowy („divorce coaching”) nie jest terapią („therapy”) ani nie ma charakteru klinicznego („clinical”). ‘Trener’ rozwodowy pomaga klientowi wyznaczyć i osiągnąć cele procesu rozwodowego, ucząc skutecznych umiejętności komunikacyjnych do wykorzystania podczas spotkań ugodowych i dokonywania zmian życiowych. ‘Trener’ rozwodowy może również pełnić funkcję moderatora („moderator”) podczas spotkań ugodowych, żeby ułatwić komunikację między parami w sprawach szczególnie trudnych. Inni członkowie zespołu, którzy mogą zostać zatrudnieni w tego typu sprawie, to eksperci ds. wycen przedsiębiorstw („business valuation”), rzeczoznawcy („appraisers”), oraz adwokaci ds. planowania majątkowego („estate planning attorneys”).

Proces współpracy („collaborative procecss”) jest prowadzony w ramach serii spotkań, podczas których adwokaci zapewniają ustrukturyzowane („structured”), ale nie kontradyktoryjne („non-adversarial”) środowisko, które koncentruje się na uzasadnionych potrzebach i interesach stron. Niektórzy lub wszyscy inni specjaliści mogą być obecni na spotkaniach, w zależności od tematu poruszanego na danym spotkaniu. Czasami para małżeńska spotyka się z jednym z innych specjalistów (bez adwokatów), aby pracować nad kwestiami związanymi wyłącznie z sprawami finansowymi lub sprawami związanymi z opieką i czasem rodzicielskim.

Po osiągnięciu porozumienia prawnicy współpracujący ze stronami sporządzają niezbędne dokumenty i przedstawiają je sędziemu do zatwierdzenia i wydania wyroku („judgment”).

Rozwód korzystający z prawa współpracy różni się od procesu spornego w sądzie pod wieloma względami.

Proces współpracy przebiega w tempie wymaganym przez strony, a nie w tempie, jakie dyktuje sąd w spornej sprawie. Jeśli potrzebny jest ekspert, na przykład w przypadku kwestii związanych z wyceną przedsiębiorstwa („business valuation”), strony wspólnie zatrudniają jednego eksperta do pomocy w rozwiązaniu sporu. Zespół współpracujący tworzy listę problemów do rozwiązania, z wielkim szacunkiem dla uzasadnionych potrzeb i interesów klientów oraz ich rodziny. Stosowane jest podejście do rozwiązywania problemów i proponowanych jest wiele kreatywnych opcji. Każda ze stron zostaje wysłuchana i zaangażowana w rozstrzygnięcie sprawy.

Oczekuje się, że w przypadku rozwodu opartego na współpracy wszystkie strony będą traktować się nawzajem z szacunkiem i godnie. Doceniane i szanowane są emocje, uczucia, potrzeby i zainteresowania klientów. Adwokaci i inni specjaliści współpracują, aby pomóc parze, zamiast działać przeciwko sobie, aby ‘wygrać.’

Kwestie po wydaniu wyroku często nie istnieją, ponieważ w przypadku rozwodu korzystającego z prawa współpracy strony były aktywnie zaangażowane w tworzenie i zrozumienie własnej ugody. Kiedy para małżeńska wybiera prawo współpracy uczy się także poradzić sobie z przyszłymi konfliktami drogą porozumienia częściej niż drogą postępowania sądowego.

Powyższe informacje nie powinny być traktowane jako porady prawne w jakiejkolwiek istniejącej sprawie, oraz nie powinny być traktowane jako tworzenie formalnej relacji adwokat-klient.

Katarzyna Brukało

Brukalo Law, P.C.
Tel: 312-450-3630
www.Facebook.com/BrukaloLaw
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.