Samotne i rozgniewane
----- Reklama -----

Udostępnij swoim znajomym:

Badanie opublikowane w kwietniu w JAMA Network Open po raz kolejny zwraca uwagę na to, jak zamknięcie szkół, utrata kontaktów z rówieśnikami i możliwości wspólnej zabawy, odbiły się na zdrowiu psychicznym dzieci w wieku szkolnym.

Badanie prowadzone przez psycholog Tali Raviv z Northwestern University, obejmowało ankietę przeprowadzoną wśród 32,000 osób opiekujących się dziećmi w wieku od przedszkola do 12 klasy w chicagowskim systemie szkół publicznych. Definicja opiekuna była szeroko rozumiana i obejmowała rodziców, dziadków oraz wszystkie osoby w wieku 18 lat lub starszych, na których spoczywa główna odpowiedzialność za opiekę nad dziećmi w gospodarstwie domowym. Próbka rodzin była zróżnicowana pod względem etnicznym i rasowym.

Punktem zwrotnym badań był 21 marca 2020, dzień, w którym chicagowskie szkoły publiczne przeszły na model edukacji zdalnej. Każdy z opiekunów biorących udział w badaniu naukowym został poproszony o dokonanie oceny dzieci, którymi się zajmuje, biorąc pod uwagę 12 różnych aspektów, w okresie przed rozpoczęciem nauki zdalnej i później (same ankiety zostały wypełnione w okresie między 24 czerwca a 15 lipca ub. roku).

Wyniki były alarmujące. Nastąpił wzrost wszystkich cech i zachowań u dzieci uznanych za negatywne, oraz spadek tych pozytywnych, np. poziom pozytywnych relacji z rówieśnikami spadł z 60.4% do 46.8%. Inne zmiany były bardziej dramatyczne. Tylko 3.6% dzieci wykazywało oznaki samotności przed zamknięciem szkół, po ich zamknięciu liczba ta skoczyła do 31.9%, co stanowi skok o 28.3 punktu procentowego. Tylko 4.2% dzieci zostało ocenionych jako poruszone lub rozgniewane przed zamknięciem szkół – w porównaniu do 23.9% po, a skok w tym wypadku wynosił 19.7 punktu procentowego. Wzrósł poziom stresu, niepokoju, zachowań uznanych za przejaw depresji, złego nastroju. Spadek dotyczył takich aspektów, jak pozytywne relacje z rodzeństwem i najbliższą rodziną, mówienie o planach na przyszłość, odczuwanie nadziei, spokoju czy pozytywnych relacji z rówieśnikami, itd.

Niewielka liczba badanych dzieci wykazała poprawę w okresie „przed” i „po”. Około 7% faktycznie skorzystało z przejścia na model edukacji zdalnej. Np. ilość samookaleczeń i myśli samobójczych spadła z 0.5% do 0.4% wśród dzieci czarnoskórych i z 0.4% do 0.3% u dzieci latynoskich. „Może szkoła była dla nich stresującym miejscem, a uczenie na odległość okazało się dla nich dobre” – powiedziała Raviv.

Naukowcy zauważają, że pandemia może stanowić ważną lekcję dla nauczycieli, klinicystów i decydentów. Badania wskazują na potrzebę lepszej opieki nad zdrowiem psychicznym, lepszego dostępu do szkolnych i środowiskowych usług w zakresie zdrowia psychicznego, większego finansowania najbardziej potrzebujących społeczności i działań mających na celu wyeliminowanie nierówności strukturalnych. Pandemia w końcu się skończy. Emocjonalne skutki, których doświadczają dzieci z każdej grupy etnicznej, mogą być odczuwane przez długi czas.

jm