----- Reklama -----

Luxahaus Konfigurator Drzwi Zewnetrznych

(773) 205-0303

Zaloguj się
Subskrybuj

22 kwietnia 2022

Udostępnij znajomym:

Pod koniec lat 70. amerykański rząd zniósł regulację w branży lotniczej, pozbawiając ją kontroli federalnej nad taryfami i trasami. W rezultacie zaczęły postawać nowe, naprawdę niezwykłe linie lotnicze. Pamiętacie je?

Pet Airways

Pet Airways zostały założone w Delray Beach na Florydzie. Ta niecodzienna linia przewoziła wyłącznie zwierzęta domowe, takie jak koty i psy.

Zwierzęta latały bez swoich właścicieli w głównej kabinie, która została specjalnie do tego zaadoptowana, a siedzenia zastąpiono transporterami. Każdy samolot mógł zabrać na pokład około 50 zwierząt, które podróżowały pod bacznych okiem „opiekunów” Przed odlotem zwierzęta miały zapewniony spacer i przerwę na toaletę w specjalnie zaprojektowanych poczekalniach lotniskowych.

Takie rozwiązanie było świetnym pomysłem dla właścicieli zwierząt, którzy nie chcieli, aby ich pupile podróżowały w luku bagażowym, co na stronie internetowej Pet Airways opisano, jako "niebezpieczne", powołując się na ekstremalne zmiany temperatury i brak odpowiedniego oświetlenia.

58

Linia lotnicza działała przez około dwa lata i obsługiwała kilkanaście miast w USA, w tym Nowy Jork, Los Angeles, Denver, Chicago i Atlantę. Ceny biletów zaczynały się od 150 dolarów, ale bilet mógł kosztować nawet do 1,200 dolarów, w zależności od wielkości zwierzęcia.

W 2012 r. przewoźnik popadł w kłopoty finansowe i zaczął odwoływać loty, a w kolejnym roku całkowicie zaprzestał działalności. Ich strona jest nadal aktywna i widnieje na niej informacja: "Flights to Commence, Post Covid, Hopefully Mid-2022", co sugeruje, że wkrótce mogą one wznowić działalność.

Hooters Air

W 2002 r. Robert Brooks, prezes sieci restauracji Hooters, kupił Pace Airlines, przewoźnika czarterowego z flotą ośmiu samolotów - głównie Boeingi 737. W następnym roku przekształcił je w Hooters Air, linię lotniczą wzorowaną na sieci restauracji Hooters.

Oprócz jaskrawo pomarańczowej barwy samolotu z sową, na pokładzie pasażerów zabawiały tak zwane "dziewczyny Hooters", ubrane w charakterystyczny "uniform" - tank-top i pomarańczowe szorty. Jednak posiłki i inne obowiązki wykonywał wykwalifikowany personel pokładowy posiadający certyfikat FAA.

Linie lotnicze miały swoją siedzibę w Myrtle Beach w Karolinie Południowej. Dzięki korzystnym cenom i bezpośrednim połączeniom z Atlantą, Newarkiem i Baltimore, Hooters Air przyciągał rzesze pasażerów, głównie golfistów i turystów. Na początku 2006 roku linie okazały się nierentowne, głównie z powodu wzrostu cen paliwa po huraganach Katrina i Rita.

The Lord's Airline

Całkowity zakaz spożywania alkoholu na pokładzie. Biblia i Tora zamiast magazynów pokładowych oraz wyłącznie filmy religijne - to znaki rozpoznawcze linii lotniczej The Lord's Airline, założonej przez biznesmena z New Jersey Ariego Marshalla w 1985 r.

Linie miały tylko jeden samolot, stary DC-8, który latał trzy razy w tygodniu z Miami do Izraela, umożliwiając bezpośrednią podróż niemal do samej Jerozolimy, co wcześniej związane było z koniecznością przesiadki w Nowym Jorku.  

W roku 1987 roku linie lotnicze nie otrzymały licencji FAA z powodu niedokończonych modyfikacji i prac konserwacyjnych samolotu. Inwestorzy usunęli Marshalla, powołując nowy zarząd. Nowy prezes, Theodore Lyszczasz na łamach prasy wdał się w konflikt z Marshallem, Lord's Airline ostatecznie upadły, a samolot został zezłomowany.

Smokers Express & SmintAir

W 1990 r. FAA wprowadziła zakaz palenia na wszystkich lotach krajowych w USA. William Walts i George Richardson, dwaj przedsiębiorcy z Brevard County na Florydzie, nie byli z tego zadowoleni. Na początku 1993 r. postanowili obejść przepisy, zakładając linię lotniczą, która będzie działała w taki sposób, jak prywatny klub dla osób powyżej 21 roku życia.

Linie miały mieć siedzibę na lotnisku Space Coast Regional w Titusville na Florydzie, a na pokładzie planowano podawać steki, hamburgery i co ciekawe - darmowe papierosy.

Jednak prawie rok po ogłoszeniu jej postania, linia nadal nie miała licencji ani samolotu. Założyciele twierdzili, że zebrali ponad 5 tysięcy podpisów, a organy regulacyjne mimo tego odmówiły wydania Smokers Express licencji na działalność.

W 2006 r. pomysł został wskrzeszony przez niemieckiego przedsiębiorcę Alexandra Schoppmanna, który zadeklarował zamiar założenia Smoker's International Airways, w skrócie SmintAir.

Schoppmann, który palił 30 papierosów dziennie, chciał uruchomić codzienne połączenie między Tokio a Dusseldorfem, swoim rodzinnym miastem, gdzie mieszka wielu japońskich emigrantów i znajdują się europejskie biura setek japońskich firm. SmintAir spotkał jednak ten sam los, co Smokers Express: nie udało mu się zebrać kapitału potrzebnego do rozpoczęcia działalności.

MGM Grand Air

Uruchomione w 1987 roku, MGM Grand Air było superluksusową linią lotniczą obsługującą tylko pierwszą klasę. Na początku obsługiwała jedną trasę z Los Angeles (LAX) do Nowego Jorku (JFK). Głównie używano samolotów Boeing 727 i Douglas DC-8, a podstawową zasadą MGM Grand Air było to, że żaden samolot nie mógł wziąć na pokład więcej niż 33 pasażerów, mimo iż w standardzie mógł przewieźć ich ponad 100

Linie obiecywały brak kolejek do odpraw oraz oczekiwania na bagaż - tragarze wnosili bagaże do samolotu i oddawali je w miejscu docelowym. Oferowano nawet opcjonalną usługę limuzyny od drzwi do drzwi. Specjalne saloniki dla podróżnych na obu lotniskach oferowały luksusowe udogodnienia i usługi konsjerża.

Na pokładzie znajdowało się pięć stewardes i stojący bar, a także prywatne przedziały do spotkań. Zawsze dostępny był pełny serwis posiłków z wybornym winem i szampanem, a w toalecie znajdowały się złote baterie i mydło z monogramem. Wszystko to było oferowane za cenę niewiele wyższą od ceny biletu w pierwszej klasie w innych liniach lotniczych.

59

W związku z tym, że początkowo cieszyły się dużą popularnością wśród celebrytów i osób zamożnych, MGM Grand Air utworzyło więcej tras.

W latach 90. działalność linii uległa spowolnieniu, gdyż dużą popularność zyskały prywatne odrzutowce. W 1995 r. linia została sprzedana i zmieniła nazwę na Champion Air, oferując loty czarterowe dla drużyn sportowych i agencji rządowych. Ostatecznie zakończyła działalność w 2008 roku.

----- Reklama -----

MCGrath Evanston Subaru

----- Reklama -----

Dentysta

----- Reklama -----