Chicagowskie służby zdrowia potwierdziły pierwsze w 2026 roku dwa przypadki zakażenia wirusem Zachodniego Nilu u mieszkańców miasta. Jedna z zakażonych osób zmarła. To jednocześnie pierwszy w tym sezonie śmiertelny przypadek tej choroby odnotowany w Illinois.
Według Chicago Department of Public Health do wzrostu zagrożenia przyczyniło się wyjątkowo deszczowe lato. Woda gromadząca się w pojemnikach, rynnach, donicach i innych miejscach tworzy idealne warunki do rozmnażania się komarów.
„Rok 2026 przyniósł jedno z najbardziej deszczowych lat w Chicago od wielu lat, zapewniając komarom wiele miejsc do rozrodu” – powiedział komisarz CDPH dr Garth Walker. „Najlepszym sposobem ochrony przed wirusem Zachodniego Nilu jest unikanie ukąszeń oraz ograniczanie miejsc, w których komary mogą rozmnażać się w pobliżu naszych domów”.
Opryski w 15 rejonach Chicago
W ostatnich tygodniach miejskie służby przeprowadziły opryski przeciwko komarom w 15 rejonach Chicago. Działania objęły Beverly, Burnside, Chatham, East Garfield Park, Lower West Side, Morgan Park, Near West Side, North Lawndale, O’Hare, Pullman, Roseland, South Deering, Washington Heights, West Lawn oraz West Pullman.
Obecny poziom zagrożenia wirusem Zachodniego Nilu w Chicago określany jest jako umiarkowany. Dodatkowe przypadki zakażenia potwierdzono również w innych częściach Illinois.
„Pierwsza w tym roku śmierć związana z wirusem Zachodniego Nilu to poważne przypomnienie, że chorób przenoszonych przez komary nie należy lekceważyć” – powiedział dyrektor Illinois Department of Public Health dr Sameer Vohra.
Jak zaznaczył, u większości zakażonych nie wystąpią poważne objawy. Na ciężki przebieg choroby bardziej narażone są jednak osoby starsze, pacjenci z przewlekłymi schorzeniami oraz osoby z osłabionym układem odpornościowym.
Jak ograniczyć ryzyko zakażenia
Służby sanitarne zalecają stosowanie środków odstraszających owady zarejestrowanych przez Agencję Ochrony Środowiska, zawierających między innymi DEET, pikarydynę, IR3535 lub olejek z eukaliptusa cytrynowego. Preparatów należy używać zgodnie z instrukcją na opakowaniu.
Co najmniej raz w tygodniu warto opróżniać wszystkie pojemniki, w których może gromadzić się woda. Dotyczy to między innymi donic, zatkanych rynien, misek dla zwierząt oraz poideł dla ptaków. Trawę i chwasty należy regularnie przycinać, ponieważ zapewniają dorosłym komarom schronienie.
Od zmierzchu do świtu, gdy komary są najbardziej aktywne, zalecane jest noszenie luźnych ubrań w jasnych kolorach, zakrywających ręce i nogi. Warto również sprawdzić, czy siatki w oknach i drzwiach nie mają dziur. Osoby z osłabioną odpornością powinny rozważyć ograniczenie przebywania na zewnątrz w godzinach największej aktywności komarów.
Większość zakażonych nie ma objawów
Do zakażenia człowieka dochodzi najczęściej po ukąszeniu przez komara, który wcześniej żywił się krwią zakażonego ptaka. Wirus Zachodniego Nilu zasadniczo nie przenosi się bezpośrednio między ludźmi.
Według Centers for Disease Control and Prevention około 80 proc. zakażonych nie odczuwa żadnych objawów. U mniej więcej jednej na pięć osób może pojawić się gorączka, ból głowy i mięśni, bóle stawów, wymioty, biegunka lub wysypka. Dolegliwości występują zazwyczaj od dwóch do 14 dni po ukąszeniu zakażonego komara.
U mniej niż 1 proc. zakażonych rozwija się ciężka postać choroby atakująca ośrodkowy układ nerwowy. Może ona prowadzić do zapalenia mózgu lub opon otaczających mózg i rdzeń kręgowy. Objawy obejmują wysoką gorączkę, silny ból i sztywność karku, dezorientację, drżenie, drgawki oraz osłabienie mięśni. Powikłania neurologiczne mogą być trwałe, a choroba w najcięższych przypadkach może zakończyć się śmiercią.
Osoba, u której po ukąszeniu komara wystąpią wysoka gorączka, sztywność karku, splątanie, drżenie lub wyraźne osłabienie mięśni, powinna niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Nie istnieje obecnie szczepionka przeciwko wirusowi Zachodniego Nilu przeznaczona dla ludzi ani lek zwalczający samo zakażenie. Podstawową formą ochrony pozostaje zapobieganie ukąszeniom komarów.
