----- Reklama -----

Vallas For Mayor
Zaloguj się

04 lutego 2022

Udostępnij znajomym:

Badanie opublikowane w czasopiśmie medycznym Pediatrics w październiku ubiegłego roku oszacowało, że ponad 140,000 dzieci w Stanach Zjednoczonych straciło co najmniej jednego z rodziców lub opiekunów z powodu Covid-19 w okresie od kwietnia 2020 do czerwca 2021. Ta liczba wzrosła już do ponad 200,000 dzieci.

Naukowcy stosują określenie „sieroty covidowe”, aby opisać dzieci, które straciły swojego głównego opiekuna z powodu koronawirusa, starając się zwrócić uwagę na skalę tego problemu i ponure żniwo obecnej pandemii. Badanie ujawniło również duże różnice rasowe – kolorowe dzieci tracą rodziców i opiekunów znacznie częściej niż dzieci rasy białej.

„Wiemy, że pandemia generalnie w nieproporcjonalnym stopniu dotyka ludzi kolorowych, więc nie jest niespodzianką, że liczba sierot w związku z Covid-19 jest nieproporcjonalnie wyższa wśród dzieci innego koloru skóry niż biały” – powiedział dr Charles Nelson, profesor pediatrii i psychiatrii na Harvard University i współautor badania.

On i inni eksperci są zaniepokojeni wpływem, jaki na dzieci ma utrata głównego opiekuna, rodzica czy dziadka, odpowiedzialnego za zapewnienie mieszkania, opieki i podstawowych potrzeb.

Podczas gdy wiele dzieci przyjmowana jest przez dalszych krewnych, niektóre trafiają do opieki zastępczej (Foster care). Samotni rodzice lub krewni, którzy przyjmują osierocone dzieci, często cierpią z powodu trudności finansowych i dodatkowego stresu, zauważa Tami Logsdon, dyrektor programowa w Children’s Bereavement Center.

„Znamy przypadki, gdy osoby w wieku 20 lat próbują opiekować się trójką młodszego rodzeństwa” – powiedziała. „Nie są w stanie tego zrobić bez odpowiedniego wsparcia”.

Logsdon dodała, że dzieci osierocone w wyniku Covid, doświadczają traumy, zmian w zachowaniu, często mają zaległości w szkole i inne problemy.

Eksperci twierdzą, że należy podjąć pilne działania, aby zidentyfikować i wesprzeć te dzieci w czasie trudnego okresu związanego z utratą rodzica lub opiekuna w wyniku Covid.

W grudniu grupa COVID Collaborative opublikowała raport – zatytułowany „Ukryty ból” – szczegółowo opisujący, w jaki sposób śmierć rodzica lub opiekuna może utrudniać rozwój dziecka i jak przedłużający się żal może prowadzić do depresji, lęku, zespołu stresu pourazowego, nadużywania substancji, a w ekstremalnych sytuacjach nawet do samobójstwa. Grupa wezwała do utworzenia specjalnego funduszu na rzecz dzieci osieroconych w wyniku Covid, podobnego do tych, które zostały stworzone, aby pomóc ofiarom i rodzinom ataków z 11 września.

Inne zalecenia obejmowały rozszerzenie dostępu do opieki psychiatrycznej w szkołach, wprowadzenie przez Kongres na stałe zwiększonego kredytu podatkowego na dzieci oraz działania wykonawcze rządu federalnego mające na celu wspieranie dzieci dotkniętych tą sytuacją.

„Musimy wiedzieć, które dzieci zostały osierocone przez pandemię, a następnie musimy zapewnić tym dzieciom zasoby w zakresie zdrowia psychicznego, aby upewnić się, że otrzymają pomoc w perspektywie zarówno krótkoterminowej, jak i długoterminowej” – powiedział Nelson. „Drugą kwestią jest to, kto jest za to odpowiedzialny? Ktoś musi podjąć kroki i wziąć na siebie odpowiedzialność”.

Liczba dzieci osieroconych i pozbawionych głównych opiekunów z powodu Covid będzie nadal rosła. Stany Zjednoczone potrzebują bardziej konkretnych działań, aby upewnić się, że dzieciom tym zostanie zapewniona pomoc i wsparcie, których potrzebują.

jm

----- Reklama -----

Księgarnia D&Z

----- Reklama -----

Zobacz nowy numer Gazety Monitor
Zobacz nowy numer Gazety Monitor